|
Strana 1 od 3  U ukupnom zagađenju životne sredine medicinski otpad ne zauzima veliki deo, ali je on potencijalno među najopasnijim vrstama otpada, jer može da dovede do zaraza i trovanja.
Zagađenje koje dolazi iz zdravstvenih ustanova je specifično i može da bude veoma opasno, kako po zdravlje ljudi koji rade u zdravstvenim ustanovama, tako i po zdravlje okoline, odnosno stanovništva i ekosistema u kojem se taj otpad skladišti.
Ovaj otpad se deli na bolnički (bolničko zagađenje) i medicinski (medicinsko zagađenje).
Bolničko zagađenje je širi pojam koji podrazumeva sve vrste otpada, tečni i čvrsti: korisni, onaj koji može da se reciklira, a koji dolazi, na primer, od bolničke administracije, pretežno papir ili iz bolničke kuhinje, i štetni i potencijalno opasni.
Medicinski otpad potiče od sredstava i materijala koji se koriste u dijagnostici ili tokom lečenja pacijenata. Opasni medicinski otpad se deli na infektivni, hemijski, radioaktivni.
Opasan infektivni otpad
Infektivni otpad je onaj koji u sebi sadrži klice, odnosno agense koji mogu dovesti do pojave različitih vrsta zaraznih oboljenja. Jednim delom, ovaj otpad potiče iz laboratorija gde se vrše razna zasejavanja bakterija, virusa i kultura tkiva, odakle se može proširiti na okolinu. Drugi deo se odnosi na ono što bolesni ljudi nose sa sobom od infektivnih oboljenja.
Posebno su značajni oni agensi koji se nalaze u krvi i derivatima krvi, a prvenstveno se misli na viruse hepatitisa B i C i na virus HIV (koji je, srećom, izuzetno osetljiv i teško preživljava u spoljašnjoj sredini).
Otpad vezan za infektivne agense može biti u tečnom i čvrstom stanju. Tečni se izbacuje putem otpadnih voda. Trebalo bi istaći da 70-80 odsto ukupnog otpada u zdravstvenim ustanovama čini tečni otpad. Zato je izuzetno bitno saniranje otpadnih voda iz bolnica na pravi način, jer su te otpadne vode pogodna sredina za razvoj pojedinih bioloških agenasa koji mogu dovesti do zaraznih oboljenja.
Kada je o čvrstom otpadu reč, tu prvenstveno postoji problem odlaganja oštrih predmeta: skalpela, igala, lanceta i sl, koji služe u intervencijama. Zarazni agensi se duže zadržavaju u iglama, pa ako se čovek slučajno ubode, može da oboli od hepatitisa C ili B.
Hemijski otpad
Toksični otpad može poticati direktno od hemikalija koje se koriste u bolnicama, posebno u laboratorijama. To su razni organski rastvarači, kiseline, baze, razne vrste reagenasa koji u određenim količinama mogu da deluju toksično. Tu spadaju i gasovi za anesteziju, ali i lekovi o kojima se retko razmišlja kao o potencijalno vrlo opasnom otpadu, jer je odlaganje i uništenje neiskorišćenih lekova i lekova kojima je prošao rok izuzetno veliki problem.
|
